12. Bölüm

Kız kardeşler konuşup karar verdi. Ertesi sabah Elizabeth, annelerine bir mektup yazacaktı. Aynı gün içinde arabayı göndermesini dileyeceklerdi. Ama Bayan Bennet, kızların gelecek Salıya kadar Netherfield'de kalacağını, Jane'in böylece tam bir haftayı dolduracağını hesaplamıştı. Onun için onları daha erken sevinçle karşılamaya hiç niyeti yoktu. Gelen yanıt, eve gitmek için yanıp tutuşan Elizabeth'in istediği gibi değildi. Bayan Bennet, Salıdan önce arabayı hiçbir biçimde veremeyeceğini bildirdi. Notta şunu da ekledi. Bay Bingley ile kız kardeşi daha kalmalarını isterse, kızları olmasa da kendisinin hiçbir sıkıntısı olmayacaktı. Ama Elizabeth daha fazla kalmamaya kesin karar vermişti. Birinin onları alıkoyacağını da pek beklemiyordu. Tersine, gerekenden uzun oturup yük oldukları izlenimini bırakmaktan korkuyordu. Onun için Jane'i hemen Bay Bingley'nin arabasını istemeye zorladı. Sonunda ikisi, o sabah Netherfield'den ayrılmak olan asıl planlarını söyleyip araba rica etmeye karar verdi. Haberi duyan herkes çok üzüldü. En azından ertesi güne kadar kalmalarını isteyen sözler, Jane'in gönlünü yumuşatacak kadar sürdü. Böylece gidiş ertesi güne bırakıldı. Bayan Bingley, gidişi ertelemeyi önermiş olmaktan hemen pişman oldu. Bir kız kardeşe duyduğu kıskançlık ve soğukluk, ötekine duyduğu sevgiden çok daha büyüktü.

Ev sahibi, ikisinin bu kadar erken gideceğini duyunca içten üzüldü. Onlara, Bayan Jane Bennet henüz yeterince iyileşmediği için şimdi gitmenin güvenli olmadığını defalarca anlatmaya çalıştı. Ama Jane, doğru bildiği işte kararlıydı. Bay Darcy için bu hoş bir haberdi. Elizabeth Netherfield'de zaten yeterince uzun kalmıştı. Ona kapıldığı ilgi de kendi niyetini aşmıştı. Bayan Bingley Elizabeth'e kaba davranmış, Darcy'nin kendisini de her zamankinden çok daha fazla bunaltmıştı. O da akıllıca aklına koydu: bundan böyle hayranlık belirten en küçük bir hali bile sızmasın diye özellikle dikkat edecekti. Elizabeth'in, Darcy'nin mutluluğunu elinde tutabileceği umuduna kapılmasına yol açacak hiçbir şey yapmayacaktı. Böyle bir düşünce şimdiden filizlenmişse, son günkü tutumunun o düşünceyi pekiştirmekte ya da kırmakta belirleyici olacağını da biliyordu. Kararına sıkı sıkı sarıldı. Cumartesi boyunca Elizabeth'e on söz bile etmedi. İkisi bir ara yarım saat baş başa kaldıklarında bile, büyük bir özenle yalnızca kitabına baktı. Ona bir kez olsun göz atmadı. Pazar sabahı ayin bittikten sonra, neredeyse herkesin hoş karşıladığı veda anı geldi. Bayan Bingley, sonunda Elizabeth'e çok daha nazik davrandı. Jane'e gösterdiği sevgi de öyleydi. Ayrılırken, Longbourn'da da Netherfield'de de Jane ile görüşmenin her zaman bir sevinç olduğunu tekrar tekrar söyledi. Sonra onu pek sevecen bir biçimde kucakladı. Elizabeth ile de el sıkıştı. Elizabeth herkese pek neşeli bir haliyle veda etti.

Eve dönen ikisi, annelerinden pek sıcak bir karşılama görmedi. Bayan Bennet kızların dönüşünü tuhaf karşıladı. Bu kadar zahmet vermenin büyük bir yanlış olduğunu, Jane'in kuşkusuz yeniden üşüteceğini düşünüyordu. Babaları ise sevincini pek kısa gösterdi. Yine de içinden kızlarını gördüğü için mutluydu. İki kızı yokken, ailenin toplandığı yerde onların ne kadar önemli olduğunu anlamıştı. Herkesin toplandığı akşam sohbeti, Jane ile Elizabeth olmayınca epey canlılığını yitirdi. Aklı başında konuşma neredeyse büsbütün yok oldu. Mary her zamanki gibi sürekli bas ile insan doğasını derinlemesine inceliyordu. Aile, yeni kopyaladığı birkaç parçaya hayranlık göstermek zorundaydı. Defalarca işitilmiş ahlak konularına dair birkaç yeni düşünceyi de dinlemek zorundaydı. Kitty ile Lydia'nın ise bambaşka türden haberleri vardı. Geçen Çarşambadan beri alayda çok şey olmuş, çok da söz dönmüştü. Son günlerde birkaç subay eniştelerinin evinde yemek yemişti. Bir asker kırbaçlanmıştı. Albay Forster'ın evleneceği yolunda bir sözün gerçekten dolaştığı bile vardı.